|
Gdyby tak zapytać o muzykę z Finlandii? Większość mająca chociaż to nikłe pojęcie o Krainie Tysiąca Jezior odpowiedziałaby: HIM, Apocalyptica, Nightwish, Amorphis... A więc kapele, które w sumie możnaby wrzucić do wielkiego wora z przypiętą karteczką 'metal'...
Ale Suomi to nie tylko metal. Proponuję choć na chwilę zapomnieć o przesterowanym brzmieniu gitary elektrycznej, energicznych wokalach i machaniu włosami na wszystkie strony:) i sięgnąć do samych korzeni. A zatem, folk - muzyka, która najpiękniej opowie nam o kulturze i legendach i zabierze nas w miejsca, o których jeszcze nie śniliśmy...
Gjallarhorn
Gjallarhorn (wymawiany "Yallarhorn",'), to nowe spojrzenie na muzykę, która ma swoje korzenie w tradycjach szwedzkojęzycznej populacji Finlandii. Zespół pochodzi z zachodniej części Finlandii, gdzie wielu mieszkańców mówi po szwedzku, a muzyka ma szwedzki charakter. Obecny skład zespołu to Jenny Wilhelms, Sara Puljula, Adrian Jones i Tommy Mansikka-Aho.
Muzyka jaką gra Gjallarhorn jest akustyczna, mistyczna i marzycielska... Usłyszymy między innymi wspaniałą grę skrzypiec, mandoli, a nawet australijskie didgeridoo, które spełnia podobną rolę do szwedzkich dudów. Pieśni Gjallahorn skupiają się na mitologii skandynawskiej, jednak sama muzyka jest zupełnia inna, a to dzięki najprzeróżniejszym instrumentom pochodzącym z różnych zakątków świata.
Sam Gjallarhorn to róg, którym Heimdal przekazywał wiadomości od bogów Asgardu śmiertelnikom zamieszkującym Midgard. Nazwa pochodzi od słowa 'gjala', które znaczy krzyczeć, śpiewać... Sjofn to z kolei imię bogini, która budziła miłość i pożądanie między ludźmi.
www.gjallarhorn.com - oficjalna strona zespołu
Hedningarna
Hedningarna to pradawna skandynawska muzyka folkowa wprowadzona w dzisiejszy, nowoczesny świat. Utwory, będące inspiracją dawnymi tradycjami i melodiami są nasączone tym co oferuje dzisiejsza technologia - są swojego rodzaju powrotem do muzyki przodków z uwzględnieniem dnia dzisiejszego. Znajdziemy tu połączenie muzyki średniowiecznej z muzyką elektroniczną bądź folkowej z nowoczesnym rockiem. Album Hippjokk został nagrany razem z Wimme Saari - lapończykiem, którego śpiew - 'yoik' przypomina śpiewy Indian Ameryki Północnej.
Zespół został założony 1987 roku przez trójkę Szwedów: Hallbuss Totte Mattsson, Anders Norrudde i Björn Tollin, a obecnie w skład zespołu wchodzą również: Magnus Stinnerbom, Anita Lehtola, Liisa Matveinen.
Oficjalna strona zespołu - tylko po szwedzku
Järvelän Pikkupelimannit
Na początku lat osiemdziesiątych w małej fińskiej wiosce Järvelä zebrała się grupka młodych skrzypków, którzy zdecydowali się grać razem. Nazwę zespołu tłumaczy się jako 'mali muzykanci z Järvelä' :,'), którzy zresztą zaczęli jeździć i grać w całej Finlandii. Punktem przełomowym był rok 1982, kiedy to grupa zwyciężyła w fińskim konkursie muzyki folkowej w Mäntsälä. Przez kolejne lata zespół występował na corocznym festiwalu w Kaustinen, a dziś jest już jedną z największych atrakcji festiwalu. Ich koncerty i tańce cieszą się ogromną popularnością.
Mali muzykanci z Järvelä to: Arto Järvelä, Mauno Järvelä, Matti Mäkelä, Tommi Pyykönen, Timo Myllykangas i Timo Alakotila.
Oficjalna Strona JPP
Loituma
Loituma to fiński kwartet łączący śpiew z dźwiękami kantele. Zespół powstał jesienią 1989 roku pod nazwą Jäykkä Leipä, a w roku 1997 udowodnił swoją wartość zostając wybranym na festiwalu w Kaustinen jako zespół roku. Obecnie Loituma to: Sari Kauranen, Anita Lehtola, Timo Väänänen i Hanni-Mari Turunen.
|
|
Maria Kalaniemi
Maria Kalaniemi uznawana jest za jedną z najlepszych współczesnych akordeonistek w Finlandii. Swoją karierę rozpoczęła już w wieku ośmiu lat. Przez kolejnych jedenaście lat uczyła się gry klasycznej, jednak na początku studiów odkryła w sobie fascynację muzyką folkową. Mimo tego, iż muzyka klasyczna i folkowa były postrzegane jako zupełnie oddzielne zjawiska, Maria zdecydowała się połączyć je, co zaowocowało unikalnym punktem widzenia na muzykę...
Maria Kalaniemi występowała z wieloma zespołami: Niekku, Ramunder, Maria Kalaniemi Trio, Accordion Tribe, Melodeon Ladies czy chyba najważniejszy Aldargaz (w którym grają między innymi członkowie Järvelän Pikkupelimannit).
Strona o Marii Kalaniemi
Troka
Zespół został założony wiosną roku 1993 w Kaustinen i jeszcze w tym samym roku zwyciężył w Festiwalu Folkowym w tymże mieście, a w przeciągu kilku dni zawarł umowę na wydanie swojej pierwszej płyty.
Troka jest nowym i twórczym podejściem do muzyki tradycyjnej. Od roku 1993 Troka zrobiła duży krok do przodu pod względem artystycznym. Drugi album 'Smash' jest bardziej skomplikowany i rozwinięty i równocześnie wciągający.
Obecny skład Troka to: Matti Mäkelä, Ville Ojanen, Minna Luoma, Timo Alakotila i Timo Myllykangas.
Värttinä
|
Värttinä to niewątpliwie najbardziej unikalna formacja w fińskim folku. Styl Värttiny (po naszemu 'Wrzeciono') oparty jest na tradycyjnych pieśniach śpiewanych przez kobiety plemion ugrofińskich zamieszkujących wschodnie obszary, pradawnej poezji runicznej, skomplikowanych rytmach i pełnej wyobraźni kompozycjach. Całość przepełniona jest uczuciem, radością i pozytywną energią, której nie sposób nie wyczuć.
Początki Wrzeciona sięgają roku 1983, kiedy to dwie siostry Sari i Mari Kaasinen z miejscowości Rääkkylä w Karelii postanowiły wraz z grupką dziewcząt śpiewać stare tradycyjne pieśni karelskie. Zainteresowanie pomysłem było tak wielkie, że w roku 85 zespół liczył już 21 członków i w tym składzie nagrał dwa albumy: 'Värttinä' i 'Musta Lindu'.
|
W roku 1990 Värttinä przeszła zupełną transformację. Pięć pełnych energii głosów przy akompaniamencie zespołu... Zaczerpnięcie z tradycji z innych części kraju pozwoliło wzbogacić kompozycje zespołu, dzięki czemu stały się one dojrzalsze i pełniejsze. Jeśli chodzi o wykonanie, skupiono się bardziej na podejściu rockowo/popowym co pozwoliło pokazać fińską tradycję w sposób, w jaki nigdy nie była pokazana.
W przeciągu dwóch lat pojawiły się dwa albumy: 'Oi Dai' i 'Seleniko', które osiągnęły wielki sukces.
Kolejne lata to kolejne zmiany i sukcesy związane z wydaniem nowych albumów: Pojawiły się Aitara, Kokko, Vihma, Ilmatar, iki... Czym zaskoczy nas Värttina w przyszłości? Niewątpliwie należy się przygotować do kolejnego kroku w jej ewolucji...
www.varttina.com - oficjalna strona zespołu
Wimme Saari
 fot. Tomisti / GNU FDL |
Wimme Saari urodził się w 1959 roku w Kelottijärvi w północnozachodniej części fińskiej Laponii. Jest współczesnym lapońskim śpiewakiem (tzn. yoik singer). Yoikowanie to tradycyjna muzyka Sámi - śpiew solo, który jest bardzo podobny do śpiewów Indian Ameryki Północnej. Biorąc pod uwagę całą Laponię, Norwegię, Szwecję, Finlandię i wschodni kraniec półwypsu Kola w Rosji, można wyróżnić trzy dialekty yoikowania. Wimme Saari reprezentuje dialekt Luohti, który korzysta ze skali pentatonicznej (bez półtonów) i zawsze ma temat którym może być człowiek czy zwierzę...
Czym wyróżnia się Wimme? Jego twórczość to miejsce, w którym śpiewy szamanów spotykają się z nowoczesną muzyką elektroniczną. Jego głos płynie nad spokojnym aż po horyzont krajobrazie dźwięków... Krajobraz ten kształtują Tapani Rinne, Jari Kokkonen i Matti Wallenius. Całość tworzy niesamowitą mistyczną atmosferę.
|
Wreszcie przyszedł czas na podsumowanie... Muzyka folkowa jest doskonałym sposobem, aby odkryć Finlandię jeszcze raz ... Tym razem wystarczy tylko dać się unieść pięknym melodiom, które pozwolą nam sięgnąć dalej niż historia, bo ograniczać może nas tylko wyobraźnia;)
Pisząc ten artykuł oparłem się na informacjach ze strony NorthSide i ze stron oficjalnych.
Na stronie NorthSide można posłuchać utworów opisanych tu przeze mnie zespołów.
Linki:
|
Kompendium 
Forum
Linki
Pogoda w Finlandii
Typowanie skoków
Słownik polsko-fiński
